بهترین مطالب به روز

نتیجه تصویری برای فواید شیر شتر

احتمالا بیشتر اوقات شیر گاو مصرف کرده اید ولی آیا تا به حال می دانستید که شیر شتر چقدر فایده دارد؟ خبر دارید که شیر شتر بیماری هایی را درمان می کند که شیر گاو نمی تواند از پس آن ها بربیاید؟ شیر شتر که به دوغ شتر نیز معروف است ارزش غذایی بالاتری نسبت به شیر گا و گوسفند دارد. با توجه به خواص فوق العاده شیر شتر می توان در درمان بسیاری از بیماری ها چون اختلالات کبدی ، دیابت و ... از آن استفاده کرد پس لازم شد حتما در مورد خواص شیر شتر اطلاعات داشته باشید ؛ برای اطلاعات بیشتر، به خواندن این بخش از سلامت نمناک ادامه دهید.

خواص شیر شتر

مواد مغذی و ارزش غذایی شیر شتر:

برای شروع، شیر شتر کالری و چربی اشباع شده کمتری نسبت به شیر گاو دارد. یک لیوان شیر شتر فقط 110 کالری و 4.5 گرم چربی دارد، در حالی که شیر گاو 150 کالری و 8 گرم چربی دارد. شیر شتر همچنین تقریبا نصف شیر گاو چربی اشباع شده دارد، یعنی 3 گرم در برابر 8 گرم.

شیر شتر اساسا نسبت به شیر گاو از مقدار بیشتری ویتامینB3، آهن، و ویتامین C برخوردار است و لاکتوز کمتری نیز دارد، بنابراین افرادی که مشکل عدم تحمل لاکتوز دارند، برای هضم شیر شتر، اغلب به مشکلی بر نمی خورند.

شیر شتر در مقایسه با شیر گاو:

شیر شتر در مقایسه با شیرهای دیگر مانند شیر گاو و بوفالو دارای خواص بیشتری است.

شیر شتر نسبت به شیر گاو سالم تر است.

مانند شیر انسان است و همین خاصیتش هضم و مصرفش را راحت تر می کند و لازم به ذکر نیست که همین خصوصیت، آن را از شیر گاو مغذی تر و بهتر می کند.

تفاوت های قابل توجه شیر شتر و شیر گاو:

تفاوت های اساسی بین آن ها وجود دارد که مهم ترین آن ها به این شرح هستند:

شیر شتر حاوی مقادیر بیشتری از مواد معدنی، مانند آهن، روی، پتاسیم، مس، سدیم، و منیزیم است.

در مورد میزان ویتامین A و B2 و پروتئین از شیر گاو غنی تر است.

3 برابر شیر گاو ویتامین C دارد.

نسبت به شیر گاو، اسیدهای چرب اشباع نشده و ویتامین های ضروریB بیشتری دارد و همچنین کلسترول کمتری دارد.

زمانی که شیر شتر با شیر گاو مقایسه می شود، شیر شتر ساختار پروتئین وی و کازئین متفاوتی دارد.

شیر شتر خاصیت آنتی بیوتیکی و آنتی ویروسی موثرتری دارد.

شیر شتر به راحتی متبلور نمی شود و راحت تر هضم می شود.

 

خواص و فواید شیر شتر برای سلامتی و زیبایی :

مطالعات نشان می دهد که این شیر دارای عوامل دارویی بسیار زیادی است. پروتئین لاکتوفرین در این شیر که ده بار بیشتر از شیر گاو بوده دارای خاصیت آنتی باکتریان و ضدویروسی و همچنین دارای قابلیت مبارزه با بیماری هایی مثل سرطان، آلزایمر، هپاتیت C، سل، زخم معده، دیابت و ایدز می باشد. به این دلیل که شتر در بیابان ها، مناطق کویری و به دور از آلاینده ها و مواد غیرطبیعی تغذیه می کند، به جرات می توان گفت تولیدات این حیوان جزو محصولات تمام ارگانیک است و جالب است بدانید به دلیل خواص بالای این شیر برخی از دانشمندان نام «طلای سفید بیابان» را برای آن انتخاب کرده اند.

طعم شیرشتر مانند بقیه چهارپایان شیرین است ولی برحسب نوع گیاهان مصرفی در برخی مناطق اندکی تیز یا متمایل به شور می باشد ؛ گفتنی است به دلیل کمتر بودن چربی شیر شتر نسبت به شیر گاو و گوسفند، می تواند آن را بهترین گزینه برای افرادی دانست که به شیر گاو حساسیت دارند و مصرف مداوم شیر شتر علاوه بر بهبود دیابت، کنترل فشار خون، گرفتگی عروق و پوکی استخوان در درمان بسیاری از بیماری های لاعلاج موثر است. حالا که مواد مغذی و فواید بیشتر شتر نسبت به شیر گاو را فهمیده ایم، اجازه دهید به فواید سلامتی شیر شتر نگاهی بیندازیم:

1. شیر شتر برای بچه هایی که آلرژی دارند، مفید است:

شیر شتر درمان خانگی خوبی برای بچه هایی است که نسبت به مواد غذایی آلرژی دارند، چه کسانی که میزان آلرژیشان کم است و چه کسانی که خیلی شدید است. دانشمندان روی یک گروه 8 نفره از بچه ها، که همگی به شیر آلرژی شدید داشته اند، تحقیق کرده اند و همه آنها به راحتی و بدون هیچ اثر جانبی از طریق رژیمی که حاوی شیر شتر بود، توانستند بر آلرژی غلبه کنند.این خاصیت به دلیل وجود ایمونوگلوبولین است که با بیماری ها مبارزه کرده و به کاهش آلرژی و علائم آن کمک می کند.

2. شیر شتر با اختلالات خودایمنی مبارزه می کند:

شیر شتر سرشار ایمونوگلوبولین یا آنتی بادی ها است، که مواد خارجی و مواد بیماری زا، یا مواد تولید کننده پادتن ها را هدف قرار می دهد و به خوبی آن ها را از سیستم ایمنی بدن پاکسازی می کند.شیر شتر دارای تعداد زیادی ترکیبات سیستم ایمنی است که کمک می کنند تا با اختلالات خود ایمنی، مانند بیماری مزمن بخش زیرین روده کوچک، سفت شدگی بافت ها یا سایر شرایط مبارزه کند. داروهای سنتیِ اختلالات خود ایمنی، معمولا سیستم ایمنی بدن را سرکوب می کنند، در حالی که شیر شتر آن را افزایش می دهد.

3 . کنترل علائم اوتیسم با شیر شتر:

شیر شتر، نشان داده است که می تواند علائم اوتیسم را کنترل کند و حتی در برخی موارد اوتیسم را از بین برده است.یک تحقیق کنترل شده نشان داده است که علائم اوتیسم به مرور بهتر شده است و افراد اوتیسم تعلیم پذیرتر ، کمتر پرخاشگر و کمتر به خود آسیب رسانده اند.البته نمی توان ثابت کرد که شیر شتر چگونه این شرایط را تحت کنترل قرار داده است.باور عموم اینگونه است که خاصیت آنتی اکسیدانی شیر شتر می تواند علائم اوتیسم را کاهش دهد.

4. شیر شتر سرشار از آنتی اکسیدان است:

شیر شتر سرشار از آنتی اکسیدان است، که آن را به نسخه خوبی برای حذف رادیکال های آزاد، کمک به درمان دردها مانند تجمع رنگدانه ها و سلول های سرطانی تبدیل کرده است. این خاصیت اطمینان می دهد که شیر شتر با استرس اکسید کننده مبارزه می کند. این خاصیت هم چنین شیر شتر را در کنترل یا کاهش علائم سرطان کمی موثر می کند

5.شیر شتر یک ضد التهاب است:

شیر شتر یک ماده ضد التهابی موثر است، که آن را برای درمان شرایط التهابی مانند سرفه و برونشیت تقریبا مفید می کند.شیر شتر همچنین ورم مفاصل و رماتیسم را نیز بهتر می کند.

6. شیر شتر ضد پیری پوست و جوان کننده است:

شیر شتر حاوی ترکیبی به نام اسید آلفا هیدروکسیل است که کمک می کند تا خطوط روی پوست و چروک ها بهتر شوند، بنابراین فرایند پیری را به تاخیر می اندازد.

7.شیر شتر سل را درمان می کند:

شیر شتر ماده آنتی باکتریال و آنتی ویروس قوی است، که بدن را از باکتری سل پاک می کند.

8.شیر شتر ضد دیابت است:

شیر شتر یک ماده ضد دیابت موثر است ؛ شیر شتر حاوی عوامل زیادی است که به خاصیت آن در کنترل و جلوگیری از دیابت مرتبط هستند.حاوی پروتیئنی شبیه انسولین است که اثرات دیابت را کاهش می دهد. انسولین موجود در شیر شتر، جذب مواد غذای ی خون را راحت تر می کند.

9. بدون مواد شیمیایی اضافی:

همگی می دانیم که شیر شتر 4 برابر بیشتر نسبت به سایر شیرها، ویتامین C دارد ؛ شیر شتر سرشار از آهن، فولات و سایر مواد مغذی است. این به معناست که نیازی به نگهدارنده ندارد.همچنین زمان نگهداریش بیشتر است و تا 3 هفته قابل استفاده می باشد.

10. شیر شتر برای کاهش وزن مفید است:

شیر شتر برای کنترل دیابت مفید است نه تنها به دلیل پروتئین انسولین گونه ای که دارد، بلکه به این خاطر که چربی کمی نیز دارد و این بدین معناست که شما ناخواسته وزن اضافه نمی کنید یا سطح کلسترول خونتان بالا نمی رود. شیر شتر سرشار از مواد مغذی، مواد معدنی و انسولین است.انسولین، قند خون را تنظیم می کند. افراد اوتیسم یا افرادی که نمی خواهند چربی زیادی در غذایشان داشته باشند، می توانند از شیر شتر استفاده کنند.

11. شیر شتر برای بیماری های معده و گوارشی :

پیامبر گرامی اسلام (ص) فرموده اند:"به درستی که در شیر شتر برای کسانی که به سوءهاضمه و اسهال مبتلا هستند، درمان است"شیر شتر به صورت محصولات تخمیری برای درمان زخم معده، بی نظمی های بدن، اسهال، یبوست، زخم ها و حتی برای افزایش قدرت باروری تخمدان هم مصرف داشته و توصیه میشود.

12.شیر شتر برای تقویت چشم:

مصرف شیر شتر باعث تقویت چشم می شود و گاهی متخصصان طب سنتی دستور در چشم چکاندن این شیر را می دهند.

13. شیر شتر مفید برای بواسیر و تقویت قوای جنسی:

به طور خلاصه در این مورد باید گفت شیر شتر علاوه بر کلیه موارد فوق برای بیماری های طحال، بواسیر، جاری شدن ادرار و حیض و نیز تقویت نیروی جنسی مفید است.

 

+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آذر 1398 ساعت 19:23 توسط ahora meshkini بدون نظر

تصویر مرتبط

 

چقدر با بیماری پرخوری عصبی آشنا هستید؟ آیا می‌دانید پرخوری عصبی عوارض کشنده‌ای می‌تواند داشته باشد؟ چگونه این بیماری در اطرافیان ما تشخیص داده می‌شود؟

شاید شما هم در بین آشنایان خود، فردی را داشته باشید که در وعده های غذایی خاصی، به مقدار زیاد غذا خورده و کنترل غذا خوردن خود را از دست می‌دهد و حتما متوجه شده‌اید پس از خوردن، شدیدا دچار عذاب وجدان می‌شوند چرا که همین افراد به شدت از چاق شدن، می‌ترسند. این ها همه علائم بیماری پرخوری عصبی است.

پرخوری عصبی چیست؟

Bulimia Nervosa یا بیماری پرخوری عصبی، یک اختلال عصبی مربوط به غذا خوردن است که به صورت بالقوه بسیار خطرناک بوده و ممکن است زندگی فرد را به خطر بیاندازد.

افراد مبتلا به پرخوری عصبی ممکن است به صورت مخفیانه در غذا خوردن زیاده‌روی کرده(خوردن مقدار زیادی از مواد غذایی با از دست دادن کنترل بر غذا خوردن) و برای خلاص شدن از کالری اضافی دریافت شده، دست به روش‌های ناسالمی بزنند. به‌عنوان‌مثال، ممکن است به‌طور منظم خود را وادار به استفراغ کرده و یا از ملین‌ها، مکمل‌های کاهش وزن و یا داروهای دیورتیک (ادرارآور) استفاده کنند.

حتی ممکن است از راه‌های دیگر مانند روزه‌داری، رژیم غذایی سخت و یا ورزش بیش‌ازحد برای از بین بردن کالری و جلوگیری از افزایش وزن استفاده کنند.

افرادی که مبتلا به پرخوری عصبی هستند به‌شدت درگیر وزن و شکل بدنی خود هستند و به دلیل اینکه این تصور ذهنی بد فقط در مورد شکل ظاهری این افراد است نه در مورد غذا، این بیماری به‌سختی کنترل می‌شود؛ اما درمان مؤثر می‌تواند به این افراد کمک کند احساس بهتری در مورد خودشان، داشته باشند و الگوهای غذا خوردن سالم‌تری داشته و درعین‌حال از عوارض جدی این بیماری دور باشند.

علائم بیماری پرخوری عصبی

علائم و نشانه‌های بیماری پرخوری عصبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • با شکل و وزن بدن خود بی‌اندازه مشکل دارند.
  • با ترس چاق شدن زندگی می‌کنند.
  • مکرراً در بعضی وعده‌ها بیش‌ازحد غذا می‌خورند.
  • کنترل غذا خوردن خود را از دست می‌دهند، مثل‌اینکه نمی‌توانند غذا خوردن را متوقف کنند و یا نمی‌توانند چیزی را که می‌خورند کنترل کنند.
  • برای جلوگیری از به دست آوردن وزن بعد از پرخوری‌ها، خود را مجبور به استفراغ و یا ورزش بیش‌ازحد می‌کنند.
  • ملین‌ها، دیورتیک‌ها یا تهوع آورها را مکرراً پس از غذا استفاده می‌کنند.
  • روزه گرفتن، محدود کردن کالری یا اجتناب از غذاهای خاص بین پرخوری‌ها
  • استفاده بیش‌ازحد از مکمل‌های غذایی یا محصولات گیاهی برای کاهش وزن

چگونه به فردی با علائم Bulimia کمک کنیم؟

اگر فکر می‌کنید یکی از اطرافیانتان ممکن است علائم Bulimia داشته باشد، در مورد نگرانی‌های خود با او یک گفتگوی دوستانه داشته باشید. شما نمی‌توانید کسی را مجبور به مراجعه به پزشک یا متخصص کنید، اما می‌توانید او را  تشویق به درمان کرده و حمایت کنید. همچنین می‌توانید با یک پزشک متخصص و یا یک روانشناس قرار ملاقات گذاشته و از راهنمایی های آنها استفاده کنید.

ازآنجا که اکثر افراد مبتلا به Bulimia معمولاً وزن طبیعی دارند، ممکن است دیگران متوجه وجود بیماری در این افراد نشوند اما علائم مشخصی که ممکن است به اطرافیان این افراد در مورد این بیماری هشدار دهد عبارتند از:

  • به‌طور مداوم از چاقی خود شکایت دارند یا نگران آن هستند.
  • یک تصویر بیش‌ازحد منفی در مورد بدن خود دارند.
  • به‌طور مرتب مقادیر غیرمعمولی از بعضی از غذاها را مصرف می‌کنند.
  • پس از خوردن غذا، اقدام به گرفتن رژیم غذایی سخت‌ و یا روزه داری می کنند.
  • تمایلی به غذا خوردن در مقابل دیگران ندارند.
  • دقیقا بعد از غذا خوردن، اقدام به رفتن به حمام می کنند و طولانی مدت در حمام می مانند.
  • بیش از حد ورزش می کنند.
  • داشتن زخم یا خراش بر روی دست و یا داشتن دندان‌ها و لثه‌های آسیب‌دیده
  • تغییر وزن
  • تورم در دست و پا
  • تورم صورت و گونه

عواملی که خطر ابتلا به Bulimia را افزایش می‌دهند.

احتمال بروز پرخوری عصبی در دختران و زنان نسبت به پسران و مردان بیشتراست. همچنین پرخوری عصبی معمولا در پایان نوجوانی یا اوایل بزرگسالی شروع می‌شود.

عواملی که خطر ابتلا به Bulimia را افزایش می‌دهند عبارتند از:

  • ژنتیک

    افرادی که بستگان درجه اول آن‌ها (خواهر و برادر، والدین یا کودکان) اختلال خوردن دارند. به‌احتمال‌زیاد اختلال خوردن در این افراد مشاهده می شود که نشان دهنده ارتباط ژنتیکی است. همچنین داشتن اضافه‌وزن در کودکی یا نوجوانی ممکن است خطر ابتلا به این بیماری‌ را افزایش دهد.

  • مسائل روان‌شناختی و عاطفی

    مشکلات روانی و عاطفی، مانند افسردگی یا اختلالات اضطرابی به‌ شدت با اختلالات خوردن ارتباط دارند. افراد مبتلا به Bulimia ممکن است در مورد خود احساسات منفی داشته باشند. در برخی موارد، حوادث آسیب‌زا و استرس‌های محیطی ممکن است عوامل مؤثر در ایجاد این اختلال باشند.

  • رژیم غذایی

    افرادی که رژیم غذایی دارند بیشتر در معرض خطر ابتلا به اختلالات خوردن هستند. بسیاری از افراد مبتلا به Bulimia به‌شدت میزان کالری را در بین دوره‌های رژیم غذایی خود محدود می‌کنند که ممکن است باعث تمایل دوباره به خوردن غذا و سپس دفع آن از راه های نامناسب شود.

عوارض جانبی بیماری بولیمیا

Bulimia ممکن است عوارض جدی و حتی خطرناکی را به همراه داشته باشد. عوارض احتمالی این بیماری عبارتند از:

  • کاهش اعتمادبه‌نفس و مشکلات در روابط و عملکرد اجتماعی
  • از دست دادن آب بدن (دهیدراتاسیون) که می‌تواند به مشکلات عمده پزشکی، مانند نارسایی کلیه منجر شود.
  • مشکلات قلبی مانند ضربان قلب نامنظم یا نارسایی قلبی
  • پوسیدگی شدید دندان و بیماری‌های مربوط به لثه
  • دوره‌های نامنظم و یا قطع قاعدگی در زنان
  • مشکلات گوارشی
  • اضطراب، افسردگی، اختلالات شخصیت یا اختلال دوقطبی
  • اعتیاد به الکل یا مواد مخدر
  • خودسوزی، افکار خودزنی یا خودکشی

اگرچه راه مطمئنی برای پیشگیری از پرخوری عصبی وجود ندارد؛ اما شما می‌توانید فرد مبتلا به بیماری را نسبت به رفتار سالم‌تر یا درمان حرفه‌ای هدایت کنید تا وضعیت فرد بدتر نشود.

  • یک تصویر بدنی سالم در کودکان ایجاد کنید و به آن‌ها یاد بدهید نگران سایز و شکل ظاهری خود نباشند. به کودکان کمک کنید اعتمادبه‌نفس را از راه‌هایی به‌غیراز شکل ظاهری خود به دست آورند.
  • وعده‌های غذایی منظم و لذت‌بخش در کنار خانواده داشته باشید.
  • از صحبت در مورد وزن در خانه اجتناب کنید و به‌جای آن بر روی داشتن یک زندگی سالم تمرکز کنید.
  • رژیم غذایی خود را متوقف کنید. به‌خصوص زمانی که شامل رفتارهای کنترل وزن ناخوشایند مانند روزه‌داری، استفاده از مکمل‌های کاهش وزن یا ملین‌های و یا استفراغ عمدی است.
  • اگر متوجه شدید دریکی از افراد خانواده یا یکی از دوستانتان که به نظر می‌رسد مشکل در غذا خوردن دارد و ممکن است منجر به بروز اختلالات غذا خوردن شود، بهتر است با او در این مورد صحبت کنید.

اگر پزشک به داشتن بیماری پرخوری عصبی در فردی مشکوک شود، اقدامات زیر را انجام می دهد:

  • در مورد عادات غذا خوردن، روش‌های کاهش وزن و علائم جسمی با فرد بیمار صحبت می‌ کند.
  • معاینه فیزیکی انجام می‌ دهد.
  • درخواست انجام آزمایش خون و ادرار داده می‌شود.
  • درخواست انجام آزمایش‌هایی که می‌تواند مشکلات قلبی (الکتروکاردیوگرام) را شناسایی کند، داده می‌شود.
  • انجام یک ارزیابی روان‌شناختی، شامل بحث درباره نگرش نسبت به بدن و وزن در فرد انجام می دهد.

درمان

هنگامی‌که فرد به پرخوری عصبی دچار است، ممکن است نیاز به چند نوع درمان داشته باشید، گرچه ترکیب روان‌درمانی با داروهای ضدافسردگی ممکن است برای غلبه بر این اختلال مؤثرترین راه باشد.

درمان این بیماری به‌طورکلی شامل یک رویکرد تیمی است که شامل فرد بیمار، خانواده بیمار، پزشک، یک متخصص روانشناس و متخصص تغذیه‌ای است که در درمان اختلالات خوردن تجربه کافی داشته باشد.

روان‌درمانی

  • روان‌درمانی، همچنین به‌عنوان مشاوره روانشناسی نیز شناخته‌شده است که شامل صحبت در مورد پرخوری عصبی فرد و مسائل مرتبط با بهداشت روان در فرد است. شواهد نشان می‌دهد که این نوع روان‌درمانی به بهبود علائم بولیمیا کمک می‌کند.
  • رفتار درمانی شناختی: این درمان به فرد کمک می‌کند الگوهای غذایی خود را عادی سازد و باورها و رفتارهای ناسالم و منفی خود را شناسایی کرده و آن‌ها را با باورها و رفتارهای سالم جایگزین کند.
  • درمان مبتنی بر خانواده: خانواده به‌منظور کمک به نوجوانان و در مداخله و پیشگیری از رفتارهای ناسالم در غذا خوردن نوجوان خود مؤثرند. در مداخله برای جلوگیری از رفتارهای ناسالم نوجوانان می‌توان به آن‌ها کمک کرد تا کنترل مجدد غذا خوردن خود را به دست آورند و به کمک خانواده رفتارهای ناسالم را کنترل کنند تا از رشد نوجوان جلوگیری نکند و مشکلات و بیماری های جدی در فرد ایجاد نشود.
  • روان‌درمانی فردی: این روش درمانی به مشکلات در روابط نزدیک شما می‌پردازد، کمک می‌کند تا مهارت‌های ارتباطی خود را بهبود داده و به حل مشکلات خود بپردازید.

از متخصص روانشناس بپرسید که از چه روش درمانی استفاده می‌کند و چه شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد این روش به درمان فرد کمک می‌کند.

داروها

داروهای ضدافسردگی ممکن است در هنگام استفاده با روان‌درمانی علائم پرخوری عصبی را کاهش دهند. تنها داروهای ضدافسردگی که به‌طور خاص توسط اداره غذا و داروی امریکا (FDA) برای درمان پرخوری عصبی تأییدشده، فلوکستین (Prozac)، نوعی مهارکننده باز جذب سروتونین انتخابی (SSRI) است که حتی اگر فرد افسرده نباشد، می‌تواند به فرد در درمان بیماری کمک کند.

آموزش تغذیه

متخصصین تغذیه می‌توانند یک برنامه غذایی برای کمک به فرد در رسیدن به عادات غذایی سالم و جلوگیری از گرسنگی و هوس طراحی کنند. خوردن غذا به‌طور منظم و محدود نکردن مصرف غذا، برای مقابله با بیماری پرخوری عصبی بسیار مهم است.

بستری شدن

پرخوری عصبی معمولاً در خارج از بیمارستان درمان می‌شود. اما اگر علائم شدید باشد و عواقب جدی در سلامتی فرد داشته باشد، ممکن است جهت درمان به بستری شدن در بیمارستان نیاز باشد. برخی از برنامه‌های درمانی اختلال در غذا خوردن ممکن است به درمان روزانه به‌جای بستری شدن در بیمارستان نیاز داشته باشند.

چالش‌های درمانی در بولیمیا

اگرچه بسیاری از افراد مبتلا به پرخوری عصبی بهبود می‌یابند اما در بعضی از این افراد نشانه‌های بیماری به‌طور کامل از بین نمی‌رود. دوره‌های پرخوری عصبی و دفع عمدی مواد غذایی ممکن است طی سال‌ها با توجه به شرایط زندگی فرد به‌ویژه در طول استرس‌ها مجددا عود کند.

اگر فرد بازگشت مجدد بیماری را حس کرد، باید با پزشک، متخصص تغذیه یا متخصص روانشناس خود در میان بگذارد تا به فرد، پیش از اینکه بیماری از کنترل خارج شود، کمک کنند. یادگیری راه‌های مثبت برای مقابله، ایجاد روابط سالم و مدیریت استرس می‌تواند به جلوگیری از عود بیماری کمک کند.

شیوه زندگی و درمان‌های خانگی

علاوه بر درمان حرفه‌ای، این نکات را نیز می‌توانید برای مراقبت از خودتان دنبال کنید:

  • به برنامه درمانی خود توجه کنید.

    جلسات درمان را فراموش نکنید و سعی نکنید از برنامه‌های غذایی صرف‌نظر نکنید، حتی اگر با آن‌ها احساس راحتی نمی‌کنید.

  • درباره Bulimia یا بیماری پرخوری عصبی اطلاعات کامل به دست آورید.

    آموزش در مورد وضعیت خود، می‌تواند فرد را تشویق کند و انگیزه کافی برای ادامه درمان بیماری دهد.

  • تغذیه مناسب داشته باشید.

    اگر تغذیه خوبی نداشته باشید و یا مکرراً مواد غذایی را عمداً از بدن خود دفع کنید، احتمالاً بدن شما تمام مواد مغذی موردنیاز خود را دریافت نمی‌کند. در مورد مکمل‌های ویتامین و مواد معدنی خود با پزشک یا متخصص تغذیه خود صحبت کنید. بااین‌حال، به‌طورمعمول دریافت ویتامین‌ها و مواد معدنی از مواد غذایی بیشتر توصیه می‌شود.

  • با دیگران در ارتباط باشید.

    خود را از اعضای خانواده و دوستانتان که می‌خواهند شما بهبود یابید، جدا نکنید. به یاد داشته باشید که آن‌ها نگران سلامتی شما هستند و روابط خوب برای سلامتی و درمان شما مفید است.

  • با خود مهربان باشید.

    بررسی کردن روزانه خود در آینه و وزن کردن‌های مکرر خود را ترک کنید. ممکن است این کارها شما را به عادات غذایی نامناسب سوق دهند.

  • با احتیاط ورزش کنید.

    با مربی ورزشی یا با پزشک خود، در مورد نوع فعالیت بدنی که برای شما مناسب است صحبت کنید. به‌خصوص اگر بیش‌ازحد ورزش می‌کنید تا کالری‌های پس از پرخوری عصبی را بسوزانید .

استفاده از مکمل‌ها

مکمل‌های غذایی و محصولات گیاهی تولید شده برای سرکوب اشتها و یا کمک به کاهش وزن، ممکن است در افراد مبتلا به اختلالات خوردن، بیش‌ازحد مورد استفاده قرار گیرد. مکمل‌های کاهش وزن یا گیاهان دارویی می‌توانند عوارض جانبی جدی داشته و به‌طور خطرناک با سایر داروها تداخل داشته باشند.

کاهش وزن و سایر مکمل‌های غذایی نیازی به تأیید اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) برای ورود به بازار را ندارند و طبیعی است همهٔ این مکمل‌ها بی‌خطر نیستند. اگر تصمیم به استفاده از مکمل‌های غذایی یا گیاهان دارویی دارید، با پزشک خود در مورد خطرات احتمالی آن‌ها مشورت کنید.

چگونه می‌توانید به خودتان برای بهبودی بیماری کمک کنید؟

  • به خودتان یادآوری کنید که داشتن وزن و سلامتی به یک اندازه برای بدن شما نیاز است.
  • در برابر هوس‌های رژیم غذایی از نادیده گرفتن وعده‌های غذایی اجتناب کنید، این رفتارها می‌توانند پرخوری را آغاز کنند.
  • از وب‌سایت‌هایی که از اختلالات خوردن دفاع می‌کنند یا آن‌ها را عمل درستی می‌دانند، بازدید نکنید.
  • موقعیت‌ها یا افکار یا رفتارهایی که در شما ممکن است به پرخوری منجر شود را شناسایی کنید و یک برنامه برای مقابله با آن‌ها داشته باشید.
  • برنامه‌ای برای مقابله با ناراحتی‌های عاطفی ناشی از مشکلات داشته باشید.
  • به دنبال الگوهای مثبتی باشید که می‌تواند به افزایش اعتمادبه‌نفس شما کمک کند.
  • فعالیت‌های لذت‌بخش و سرگرمی هایی را پیدا کنید که می‌تواند شما را از فکر پرخوری عصبی دور کند.
  • اعتمادبه‌نفس خود را افزایش دهید و دائم خود را تشویق کنید.

مشاوره والدین

اگر فرزند شما دچار پرخوری عصبی است، ممکن است خود را برای اختلالات خوردن فرزند خود سرزنش کنید. اما این بیماری می‌تواند دارای علل زیادی باشد و شیوه زندگی خانواده یا تربیت فرزندان تنها علت آن نمی‌تواند باشد. بهتر است در مورد نحوه کمک به فرزندتان در حال حاضر تمرکز کنید.

در اینجا چند پیشنهاد وجود دارد:

  • از فرزند خود بپرسید چه‌کاری می‌توانید برای کمک به او انجام دهید. به‌عنوان‌مثال، بپرسید که آیا مایل است که فعالیت‌های خانوادگی برای بعد از غذا خوردن و کاهش وسوسه برای دفع مواد غذایی برنامه‌ریزی کنید؟
  • گوش دهید. اجازه دهید فرزند شما احساساتش را بیان کند.
  • ساعت وعده‌های غذایی خانواده را تنظیم کنید. خوردن غذا در زمان‌های منظم به کاهش پرخوری‌های عصبی کمک می‌کند.
  • اجازه دهید فرزند شما علت هرگونه نگرانی شما را بداند. اما این کار را بدون سرزنش کردن انجام دهید.

 

 

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم آذر 1398 ساعت 13:30 توسط ahora meshkini بدون نظر

نتیجه تصویری برای تفاوت سیب زمینی شیرین و سیب زمینی معمولی چیست ؟

سیب زمینی های شیرین و سیب زمینی های سفید( معمولی ) ، هر دو سبزیجات ریشه تکمه دار هستند اما ظاهر و طعم آن ها با هم فرق دارد .آن ها گیاهانی از خانواده های متفاوت هستند ، مواد مغذی متفاوتی دارند و قند خون را به میزان متفاوتی تحت تاثیر قرار می ‎دهند . در این قسمت از سلامت تغذیه در نمناک تفاوت اصلی بین سیب زمینی های شیرین و سایر انواع سیب زمینی ها به علاوه نحوه تهیه آن ها به روش های سالم بیان شده است .

سیب زمینی شیرین و سیب زمینی سفید ( معمولی )

هر دو نوع این سبزیجات، منبع خوبی از فیبر و مواد مغذی محسوب می ‎شوند اما سیب زمینی شیرین از کالری کمتری برخوردار بوده و منبع خوبی از ویتامین های مختلف محسوب می ‎شود. در اینجا ، تفاوت های جالب بین سیب زمینی سفید یا معمولی و سیب زمینی شیرین وجود دارد که به شما در انتخاب گزینه ی سالم تر کمک می ‎کند .

 کربوهیدرات

100 گرم سیب زمینی سفید حاوی 17 گرم کربوهیدارت است در حالی که 100 گرم سیب زمینی شیرین حاوی 20 گرم کربوهیدرات است .

حقایق و ارزش غذایی

یک سیب زمینی شیرین در اندازه متوسط، دارای 90 کالری، 2 گرم پروتئین، 4 گرم فیبرو فاقد چربی و کلسترول است . از طرف دیگر سیب زمینی سفید دارای حدود 95 کالری، 3 گرم فیبر و پروتئین است و همچنین عاری از چربی و کلسترول می‎ باشد .

سیب زمینی سفید یا زرد

ویتامین ها

میزان ویتامین در این دو نوع سیب زمینی متفاوت است زیرا سیب زمینی شیرین حاوی میزان بیشتری از ویتامین سی و اِی نسبت به سیب زمینی سفید است. 100 گرم سیب زمینی سفید حاوی 9.6 میلی گرم ویتامین سی و 1 میلی گرم ویتامین اِی است ، در حالی که 100 گرم سیب زمینی شیرین حاوی 20 میلی گرم ویتامین سی و 218 میلی گرم ویتامین اِی است . یک وعده 100 گرمی سیب زمینی شیرین حاوی 40 درصد از نیاز روزانه انسان به ویتامین اِی است .

مواد معدنی

سیب زمینی سفید منبع بهتری از آهن و پتاسیم نسبت به سیب زمینی شیرین است . یک وعده 100 گرمی سیب زمینی سفید حاوی 1.1 میلی گرم آهن و 535 میلی گرم پتاسیم است در حالی که یک وعده 100 گرمی سیب زمینی شیرین حاوی 0.7 میلی گرم آهن و 435 میلی گرم پتاسیم است .

میزان قند

در مقایسه با سیب زمینی های سفید ، سیب زمینی شیرین از میزان قند بیشتری برخوردار است . نگهداری کردن از سیب زمینی در یخچال و جاهای سرد ، نشاسته آن را به گلوکز و فروکتوز تبدیل می ‎کند .

مصارف و کاربرد های سیب زمینی سفید و شیرین

سیب زمینی های سفید در پخت و پز کاربرد بیشتری دارند زیرا قابلیت سرخ شدن ، پخته شدن ، اب پز شدن و کباب شدن را دارند و همچنین از سیب زمینی های شیرین ارزان ترند .

 

+ نوشته شده در شنبه سیزدهم مهر 1398 ساعت 12:15 توسط ahora meshkini بدون نظر

علائم اوليه روماتيسم

 

علائم اولیه روماتیسم

ممکن است علائم اولیه روماتیسم قبل از متورم شدن و خراب شدن مفاصل مشخص شوند. به محض اینکه احتمال داديد كه به روماتيسم مبتلا شديد، به پزشک مراجعه کنید؛ زیرا درمانی برای آن وجود ندارد و تنها کاری که می توانید انجام دهید این است که شرایط را مدیریت کرده و پیشرفت آن را کنترل کنید كه تشخیص زودهنگام بخش مهمی از آن است. با برخی تغییرات در شیوه زندگی و مصرف داروهای كه پزشک تجويز مى كند، روماتيسم خیلی خوب کنترل مى شود.

 

١. خستگى:

خستگى البته یک علامت غیر خاص است که می تواند به دلیل شرایط زیادی ایجاد شود. اما هنگامى كه صحبت از روماتيسم مى شود، خستگی اغلب به خاطر تلاش مداوم بدن براى مقابله با التهاب و ورم مفاصل ایجاد می شود.

اگر خستگى غير معمول با هر یک از علائم دیگر موجود در اين نوشته همراه شد،  لزوم مراجعه به پزشك جدّى تر مطرح مى شود.

 

٢.  تب درجه پایین:

تب مزمن درجه پایین اغلب با روماتيسم همراه است، گرچه محققان دقیقاً مطمئن نیستند که علت چيست اما ما می دانیم که التهاب و تب، به خاطر عملکردِ سیستم ایمنی بدن هستند که اغلب در صورت وجود ورم مفاصل، ناقص عمل مى كند.

 

٣. سفتى  در بدن:

روماتيسم باعث ایجاد درد و تورم در مفاصل می شود، اما همچنین می تواند مفاصل را با سفتی قفل کند.ممکن است متوجه شوید که مفاصل شما بعد از مدتى غیرفعال بودن، سفت می شوند. اگر به طور ناگهانی پس از خارج شدن از رختخواب مدتی سست شديد، بااينكه هیچگونه فعاليت جسمانى غیرمعمول نداشته است، روماتیسمرا یک احتمال در نظر بگیرید. بى تحرك بودن به مدت طولانى باعث می شود مفاصل سفت شود.

 

٤.قرمزی مفاصل:

بافت ملتهب به طور کلی خون زیادی را در آن ناحيه به دام می اندازد و این می تواند باعث ایجاد قرمزى در ناحيه ى آسیب دیده شود. قرمزی همچنین زمانى رخ می دهد که التهاب مزمن باعث آسیب به مفاصل شده است. رگهای خونی در تلاش برای بهبودی، جریان خون بیشتری را به سمت آسیب دیده هدایت می کنند، اما در صورت بروز روماتيسم بهبودی دائمی امکان پذیر نیست و افزایش جریان خون کاهش نمی یابد.

 

٥. بى حسى و گزگز:

التهاب و تورم همچنین می تواند باعث ايجاد فشار بر اعصاب اطراف مفاصل شود و دچار خستگی می شود. این احساسات معمولاً در دستها یا پاها نزدیک به مفاصل آسیب دیده و نه در خود مفاصل رخ می دهد.

 

٦. کاهش وزن:

اثر ترکیبی از علائم متعدد مربوط به  روماتيسم می تواند منجر به کاهش وزن غیر منتظره شود. درد می تواند به طور جدی اشتها را کاهش دهد.

اگر علائم اوليه روماتيسم را بشناسید، می توانید با تشخيص زودهنگام محافظ سلامت مفاصل خود برای یک عمر باشيد.

 

منبع: علائم اولیه روماتیسم چیست ؟

+ نوشته شده در شنبه ششم مهر 1398 ساعت 14:2 توسط ahora meshkini بدون نظر